lunes, 17 de agosto de 2015

Bicos (na noite)

Eu quero un bico para ganar a guerra,
ti perder a batalla para poder renderte.
Ti aceleras nas curvas da noite,
eu demórome a carón dos teus peitos.
Eu debuxo un plano do paraíso,
ti rómpelo en mil anacos para que ninguén o atope.
Ti  deixas que os pés te leven a outro pub,
eu fico preso dos teus ollos acastañados.
A min perséguenme as pantasmas do pasado,
ti apostaches dobre ou nada contra o futuro.
Ti pescudas unha razón para fuxir,
eu teño máis de cen para quedarme.
A noite esvara cara ó abrente
buscando unha saída.
Ti sorrís coqueta entre as sombras
das luces de neón
mentres eu lembro os versos de Manolo Tena
“de un largo naufragio tus brazos me salvan”
e volvémonos bicar.
                                         Do libro "Territorios estraños"


viernes, 31 de julio de 2015

IX Encontro á luz da Lúa

 Aproveito para copiar esta información do blog "O Colado do Vento", de Sober. Animádevos a vir!!!
Un ano máis - e xa van nove - O Colado do Vento organiza o "encontro á luz da lúa", singular xornada nocturna na que compartimos contos, cantos, saberes, poemas ou o que cada quen desexe.
Este ano contamos coa presenza dos grupos de Sober The Carallos e O Trícole, e cunha violonchelista, Paula. Ademais, as persoas participantes poden aportar poemas, cancións, contos, reflexións... 
O encontro celebrarase en Cadeiras a partir das 22:30 h, iniciando a noite cuns pinchiños de rosca con queixo e viño e licores de Sober. Quedamos nas mesas de pedra que hai xunto ao bar.
Logo, no entorno do miradoiro e santuario desenvolveranse as actuacións e intervencións das persoas participantes a partir das 11:15 aproximadamente.
Achegádevos a vivir unha noite de verán ao plenilunio!

sábado, 25 de julio de 2015

Soneto de Sabina a Krahe


Fará cousa de 13 ou 14 anos Joaquín Sabina escribiu este soneto adicado a Javier Krahe .

A SÍLABAS CUNTADAS
                                Para Javier Krahe

No dejaré sin contestar tu carta
a sílabas cuntadas, maestría,
que le debemos, buen rayo te parta,
entrambos al mester de germanía.

Derogo desde el alma del delito,
el blindaje contrito que te agravia:
a mí también me falta tu gambito
de dama y los rigores de tu labia.

¿Con quién bailar la jota en esperanto?
Sigues siendo mi gripe, mi vacuna
y el prota al alimón de mi novela.

La purga, el catalejo de mi canto,
mi murga, mi aparejo de fortuna
y el padrino más viejo de Carmela.

jueves, 23 de julio de 2015

¿Donde se habrá metido este Javier?


“No digais se nos fue el mejor de todos,
malogrose el cumplido cantautor”.*
Pero si. Javier Krahe deixounos, un infarto de miocardio tivo a culpa. Estíveno vendo en concerto non fai moito, en febreiro creo, no Ensanche (Vigo). Como ía pensar daquela que sería a última vez?
Dín que os vellos rockeiros nunca morren,  polo que se ve os xoglares e cantautores si. Escribiu máis de 150 cancións cheas de ironía e humor intelixente; foi o primeiro que  pronunciou a palabra “gilipollas” na Tve; irreverente, escéptico, tremendamente enxeñoso, poeta; no 86, en plena época do felipismo a televisión censuroulle a canción “Cuervo ingenuo”, unha crítica feroz contra o Psoe; ensinounos como cociñar un Cristo e foi denunciado por iso; escribiu “No todo va a ser follar”, toda unha declaración de intencións; nunca se vendeu nin se deixou influír por modas pasaxeiras. Para ser un tipo que se criou no barrio de Salamanca e estudou no elitista  Colexio do Pilar non está nada mal.
Agora deixounos e o mundo está moito máis baleiro e moito máis triste.
“Me gusta no hacer nada. Tengo una gran capacidad para ello”, dixo nunha ocasión. Ou sexa, que agora ti, Javier, estarás contento. Polo menos isto  reconfórtame algo.
Ata sempre, mestre.

                                          *Da canción de Krahe “Los siete pecados capitales”

sábado, 4 de julio de 2015

DOCUMENTAL (o que Rodríguez de la Fuente xamais filmou)


O león da Metro Goldwyn Mayer
roxe, arrogante e provocador,
na vizosa Devesa da Rogueira .
Enfronte, un vello xabaril,
made in Galicia,
foza despreocupado na terra húmida.
Como non te apartes ti,
pensa teimudo.

                                    Do libro "Territorios estraños"

jueves, 4 de junio de 2015

Tempos de friaxe

Son malos tempos,
dixo a velliña,
mentres as súas mans,
miúdas e engurradas,
apreixaban con forza
a cartilla do Banco Pastor.
Vai frío, dixo o vello,
puxo o abrigo,
calou a pucha ata as cellas
e tusiu resignado.
Despois saíron. 
                                       Do libro "Territorios estraños"

viernes, 8 de mayo de 2015

De cervexas e fronteiras

Entón
acabarei buscándote
no fondo dunha caña de cervexa
coma se fose tan doado
chegar ata ó cristal,
e tocarte
e rescatarte,
esperar un xesto,
un sorriso,
bicarche un anaco de pel,
rastrexar o teu recendo
ou perder a  timidez entre os teus brazos.
E o final
descubrir que a cervexa non está fría,
que os xestos son acenos perigosos,
que te escapas coma o horizonte,
que o recendo se esvaece na distancia,
que o cristal, ás veces, pode ser unha fronteira
na que nada é o que parece
e os aduaneiros non están polo labor 
de levantar as barreiras
que se empeñan en complicarnos a vida.

Do libro "Territorios estraños"


martes, 28 de abril de 2015

De compras


Xa teño para ler e para escoitar.




domingo, 19 de abril de 2015

Versos na area


Sabes que nunca che pedirei nada,
se queres pódesme dar
un pouco de cariño;
teño as alforxas baleiras
o pouco que me deas
será para min coma un tesouro.
En calquera caso
escribirei o teu nome
na area da praia,
moi preto da auga,
para que as ondas o borren
e eu volva  escribilo
unha e outra vez,
unha e outra vez...

Do libro "Territorios estraños"

miércoles, 1 de abril de 2015

Forzas ocultas

Multan un corazón
por exceso de velocidade no túnel do amor
e colápsase todo o tráfico da cidade.
Unha parella bícase en Sunset Boulevard
e a onda expansiva  inutiliza
a rede de mísiles antiaéreos dos EEUU
e fai tremer a falla de San Andrés.
Dous adolescentes están a facer o amor
nos asentos traseiros dun coche
no polígono de Monforte  de Lemos
e as pombas mensaxeiras desoriéntanse,
rebélanse os ordenadores 
e a bolsa de Tokío baixa ó nivel do mar.
Nun segundo piso alugado
na zona vella de Compostela
un orgasmo amolece
as telúricas pedras da Catedral,
ó Apóstolo invádeo a melancolía
e ata o anticiclón das Azores
tremelica coma un can asustado.
Debe ser cousa da primavera.
    
                                               Do libro "Territorios estraños"

lunes, 23 de marzo de 2015

XXXV Feira do Viño de Amandi

Este fin de semana "FEIRA DO VIÑO DE AMANDI".

 Que non falte ninguén!!

martes, 17 de marzo de 2015

RUTA POR BARANTES


A asociación "O Colado do Vento" organiza o 12 de abril unha ruta por Barantes na que se mesturará sendeirismo e poesía con vistas o Canón do Sil. Remataremos en Sober, na feira, dando boa conta dunhas racións de polbo con viño de Amandi.
Non me digades que a cousa non é atractiva!!

lunes, 2 de marzo de 2015

Unha de ausencias

Un,
dous,
tres, catro días...
Tentado estou de catalogar
a túa ausencia
coma unha nova forma de tortura.
                          Do libro "Territorios estraños"