miércoles, 19 de noviembre de 2014

Entrega do VII Certame de Poesía Victoriano Taibo



Lara Rozados Lorenzo recibe o premio do VII certame de Poesía Victoriano Taibo - ELM de Morgadáns, das mans do presidente da Entidade, Urbano Domínguez Esmerode na Escola de Guillufe, Gondomar.

Máis información aquí.

miércoles, 12 de noviembre de 2014

VII Premio de Poesía Victoriano Taibo


O vindeiro sábado, 15 de novembro,  na Escola de Guillufe (Gondomar) entregarase o VII Premio de Poesía Victoriano Taibo. A galardoada e a poetisa Lara Rozados pola súa obra “O caderno amarelo”.
Máis información aquí.


miércoles, 29 de octubre de 2014

PASOS (DE BAILE)



Nunca souben ser elegante sen afociñar, 
escapar sen deixar pegadas,
nin conseguín éxitos nos que non tivese
antes que lamber as feridas.
O tempo que nos dá experiencia
deixa tamén costuróns
sobre a pel gastada;
sempre un borrón
remata por aparecer
nos escritos máis importantes;
non hai refuxio
que non sufra unha invernía;
as rosas teñen o curioso costume
de agochar espiñas,
e á ledicia de camiñar descalzos
contraponse a  probabilidade
de pisar no carreiro vidros rotos.
Por iso admiro a Fred Astaire,
un tipo de esvelta delgadeza 
no que ata o máis torpe tropezón
parecía un paso de baile
perfectamente executado.

                                        Do libro "Territorios estraños"

martes, 14 de octubre de 2014

TEMPO DE CRISE


Pecho as portas de par en par
porque no silencio hai demasiado barullo,
o sol non dá sombra
e o reloxo marca as horas a destempo.
Hoxe festexo o aniversario do escepticismo,
como quen di adeus coa man
na plataforma dunha estación
pola que só pasan trens
contra unha vía morta.
Quero dicir que estou  triste
coma un chapeu sen Humphrey  Bogart.

                                                 Do libro "Territorios estraños"

sábado, 4 de octubre de 2014

"SALSEIROS" DE SUSO LISTA



Coñecín a Suso Lista fará uns sete anos no mundo, agora en decadencia, dos blogs. Daquela eu empezaba coa “Cova do raposo” e Suso tiña a bitácora “Suso Lista, percebeiro do Roncudo” na que nos deixaba historias cheas de humor, filosofía e retranca galega.  Despois púxenlle cara na serie de V Televisión “Para mariñeiros nós” onde el , Pinto, xunto con Cobiñas argallaban as máis variopintas historias mentres trasfegaban  “SolySombra” sen parar.
Agora vén de publicar o libro “Salseiros” no que se recollen moitos dos relatos curtos que xa publicara no blog. Onte estívoo presentando  na Casa do Libro en Vigo. Eu non podía faltar e non faltei. Así aproveitei para coñecelo en persoa e para que me dedicara o libro. Suso é un cachondo, un percebeiro, un filósofo da costa, un actor, pero sobre todo é un excelente narrador das pequenas cousas que pasan en Corme, como podían pasar en calquera outro pobo de Galiza.
“Salseiros” está cheo de agudeza, ironía, humor, tenrura, historias tráxicas ou  cómicas, reais ou inventadas, pero todas coa boa prosa de quen sabe o oficio. “Salseiros”, libro totalmente recomendable.
Estades avisados.

lunes, 22 de septiembre de 2014

DE CANDO O CINE ERA NEGRO

Impasible baixo a choiva 
apenas se distingue á luz dos farois.
A aba do chapeu oculta
uns ollos inquedos que espreitan.
A súa gabardina gris xa coñeceu
outras  madrugadas coma esta.
Os  zapatos teñen pisado moitos charcos.
Apura o cigarro coma se fose o derradeiro.
A man dereita do home afúndese
no bolso dereito da gabardina.
Os  dedos apertan a culata dun revólver.
As balas do cargador xa teñen un destino fixado.
Cando ó outro lado da rúa se fai a luz
porque alguén abriu unha porta
e sae rápido á calzada,
o home da gabardina gris saca o revólver,
apunta lixeiro e...
                                                   Do libro " Territorios estraños"

viernes, 12 de septiembre de 2014

ANIVERSARIO

Hoxe espertei cedo porque o teu nome
fíxome cóxegas no corazón.
Hoxe é un bo día para facer inventario, 
buscar a calor das túas caricias,
imprimir a dozura que regalas,
pór as cartas boca arriba,
asinar unha adhesión incondicional contigo,
amarte sen data de caducidade.
Hoxe quero ser
perito nas lúas do teu corpo,
arquitecto de aloumiños,
alquimista de ilusións.
Hoxe fai tres anos de todo
e aquí estou eu
sen saber moi ben que facer
con estes ollos
que non se cansan de mirarte,
con estas mans
que se entristecen cando non estás,
con estas verbas que agora escribo
e que quizais non saiban expresar
o moito que te quero.

Do libro "Territorios estraños"

jueves, 4 de septiembre de 2014

VIAXE DE PRACER

Para viaxar
ó territorio salvaxe dos teus peitos
non preciso de mapas,
nin maletas Roncato,
nin ofertas de aeroliñas de baixo custe.
Bástame co desexo,
esa forza tan primaria,
tan instintiva,
tan visceral.

Do libro "Territorios estraños"

martes, 26 de agosto de 2014

LOUCURA TRANSITORIA


Un aftershave para maquillar as mancaduras,
as coordenadas do destino
no fondo do baúl dos recordos,
un nó na gorxa debruzado sobre a ponte,
esa estraña atracción polo salto ó baleiro
cando a treboada non amaina
e os gángsteres disparan
contra a súa propia sombra
con balas de fogueo.
Do libro "Territorios estraños"

viernes, 8 de agosto de 2014

NA BOA DIRECCIÓN


Acostumados como estamos en España os carteis do tipo de: pechado, prohibido o paso, non tome alcohol, non fume, non pise o céspede, ollo co can, garde silencio, non pase de 90…, agradécese atopar en Londres un letreiro que nos indique onde hai festa rachada (que boa falta fai).

lunes, 28 de julio de 2014

DE VIAXE


Pasaporte, libras, paraugas, slogan reinvindicativo: xa teño todo preparado para ir a Londres.

domingo, 29 de junio de 2014

A PERDA

Nalgún punto  desta noite
desapareceume un soño.
Era cálido,
fermoso,
ti estabas  polo medio.
Tentado estou de preguntar
na oficina de desexos perdidos.

                                               Do libro "Territorios estraños"

sábado, 21 de junio de 2014

TOCANDO FONDO


Estes ollos
que tentan descifrar o mañá cando
nin  sequera os espellos devolven a mirada.
Esta boca
que nos momentos importantes 
xamais atopa as verbas axeitadas.
Estes pulmóns
abafados polo recordo
do fume de tantos cigarros negros.
Este fígado
que encaixa mal os golpes baixos da vida
e ben os licores altos de graduación.
Estas mans
que escriben a crónica dos perdedores
coa tinta gastada que deixan as derrotas.
Estas pernas
que se obstinan en seguir pegadas
que dan rodeos para chegar a ningures.
Este corazón
canso, cun contaquilómetros trucado
nun taller de dubidosa  reputación.
                                                             Do libro "Territorios estraños"